تصمیم گرفته ام بنویسم ،دوباره بنویسم برای خودم نه برای مردم نه برای دیده شدن ... که اگر هدف این بود قطعا اینستاگرام رو انتخاب میکردم کم کم باید بتوانم در این شرایط تازهم خودم را پیدا کنم ، مثل اولین روزی که ابتدا به کار کردم و اولین مهر روی دفترچه بیمار زده شد ... باید در این شرایط هرچند سخت و طاقت ...

دنیا دنیا قسم به خدا که این دنیا گذراست ... هر ندایی و هر رفتاری قطعا به خودت برمیگرده ایمان دارم که هر کار خوبی به خودم بر میگرده و هر کار بدی هم به خود ادم برمیگرده ، ایمان دارم که خدا جواب نیکی و خوبی رو با خوبی میده و جواب حسادت و تنگ نظری رو با بدی میده ... دنیا ادامه دارد و گهی پشت به زین و گه...

گاهی زندگی بسان چیزی که فکرش را میکردی پیش نمیرود ، بالا و پایین می شود و گاهی شاید خسته ات کند ... روزهای این دنیا درگذرند و این جوانی من است که درحال گذر است .. پس کاش میشد به حرف کسی نباشیمو رها برای دل خودمان زندگی کنیم هیچ حرفی به گوشمان نباشد و فقط بازیگر ماهری باشیم در مقابله با برخی ادمهای ز...

خب من دوباره برگشتم که بنویسم... میدونی کاش از اول میشد درک درستی از دنیا و ادماش داشت ، کاش قالب دنیا رو زودی باور میکردم و در خیالاتم زندگی نمیکردم ... میدونی یه وقتایی بعد از کلی سال چشمت رو باز میکنی و میبینی توی خیالاتت بودی و واقعیت رو هنوز

بیخیال حرفایی که تو دلم جا مونده ... روزهای خوب ،خوب مطلق نیست روزهای بد ،بد مطلق نیست ... من یاد گرفته ام که بازی کنم شاید هنوز قشنگ بلد نشده باشم ولی دارم سعی میکنم که مثل بقیه نقش بازی کنم ،چیزی که توی دلم هست رو ،رو بازی نکنم ... دنیای جالبی دا

تصمیم گرفته ام بنویسم ،دوباره بنویسم برای خودم نه برای مردم نه برای دیده شدن ... که اگر هدف این بود قطعا اینستاگرام رو انتخاب میکردم کم کم باید بتوانم در این شرایط جدیدم خودم را پیدا کنم ، مثل اولین روزی که شروع به کار کردم و اولین مهر روی دفترچه

قسم به خدا که این دنیا گذراست ... هر ندایی و هر رفتاری قطعا به خودت برمیگرده ایمان دارم که هر کار خوبی به خودم بر میگرده و هر کار بدی هم به خود ادم برمیگرده ، ایمان دارم که خدا جواب نیکی و خوبی رو با خوبی میده و جواب حسادت و تنگ نظری رو با بدی مید

وقتی خوب فکر میکنم میگم چه خوبه که ادمها تغییر میکنن ، فراموش میکنن ، از نو میشن ... چه خوبه که کلمه و حسی وجود داره به نام امید ... چه خووبه که حتی عمیق ترین احساسات به مرور زمان میتونن عوض بشن ...  کاش میشد همیشه زنده زندگی &#1

ياد گرفته ام ارام و بي صدا از زندگي و روزهاي ادمها خودم را كنار بكشم ... سكوت و صبوري دو واژه ي دوست داشتني اين روزهاي من ياد گرفته ام اصرار نكنم به چيزي وقتي ميگويد كار دارم و فعلا نيستم خيلي عاقلانه و ارام كنار ميكشم بي هيچ حرفي ... من

خوشحالم كه رسيده ام به جايي كه اعتقادات پايه اي ثابتي براي خودم دارم، عقايد و ديد من شبيه كسي نيست ... زندگي و ارتباط با ادمهاي جورواجور و رنگارنگ مرا رساند به اينجا ... به جايي كه جو گير نشوم انگار جواني ام گذشته باشه ... خوشحالم كه مثل

حالا تقریبا بعد از یک سال در یکی از خسته ترین بعداز ظهرهای روزهای زمستانی یکی از رنجورترین ماه هایی که گذراندم ،در حالی که فردا صبح دو عدد امتحان دارم ،تصمیم گرفتم نوشتن را دوباره شروع کنم ... خواستم بنویسم از این یک سال... از همه ی چیزه

به نام خدا ، به یاد خدا و برای خدا زندگی کم و زیاد داره ینی اصلا خاصیت دنیا همینه ، میگن هرجا و با هر ادمی که باشی زمان هایی از همه ناامید میشی ینی خدا اینجوری دوست داره که زمان هایی فقط خود خود خودش تو قلب و دلت باشه و اطمینان کنی که فقط

گاهی؛دلم می خواهدبگذارم بروم بی هرچه آشنا...!گوشه ی دوری گمنامحوالیِ جایی بی اسم.گاهی واقعا خیال می کنم روی دست خداوند مانده امخسته اش کرده ام...! سیدعلی صالحی + نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم شهریور ۱۳۹۶ساعت 13:42&nbsp توسط ندا |

خوش باد روحِ آنکه به ما با کنایه گفتگاهی به قدرِ صبر بلا میدهد خدا... پ.ن:جز استان توام در جهان پناهی نیست ... پ.ن: شرایطی در زندگی پیش میاد که دلت می خواهد چشمانت را ببندی و بخوابی ... اما دقیقا در همان شرایط خوابیدن و چشم روی هم گذاشتن جایز نیست !باید ایستادگی کنی ... باید ! باید ! + نوشته شده در ...